Μύκονος Νέα

Μύκονος, 17 Ιουνίου 2009

ΔΗΜΟΣ   ΜΥΚΟΝΟΥ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

        Στιγμές συγκίνησης έζησαν όσοι παρέστησαν στην χθεσινή (16 Ιουνίου 2009) εκδήλωση στη Σύρο, όπου ο Δήμος Μυκόνου, με συνδιοργανωτές τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων και τους Πολιτιστικούς Συλλόγους Άνω Σύρου, τίμησε τον κ. Όλιβερ Ζάμιτ, πατέρα του άτυχου Αυστραλού τουρίστα που έχασε τη ζωή του πέρυσι στη Μύκονο...

          Η εκδήλωση οργανώθηκε την «Ημέρα του Πατέρα», σε αναγνώριση της γενναίας πράξης της δωρεάς των οργάνων του αδικοχαμένου Ντουζόν σε Έλληνες λήπτες.

          Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Δήμαρχος Μυκόνου κ. Αθ. Κουσαθανάς - Μέγας ο οποίος, απευθυνόμενος στους γονείς του νεαρού Αυστραλού, είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Η κορυφαία αφορμή, όπως αντιλαμβάνεστε, που με έκανε, με πολλή συγκίνηση πράγματι, να μιλώ τώρα σε αυτό το βήμα, και ο κύριος λόγος που καθιστά την αποψινή μας εκδήλωση μοναδική, στέκεται η φωτεινή παρουσία εδώ της οικογένειας του ΟΛΙΒΕΡ ΖΑΜΜΙΤ από την μακρινή Αυστραλία, με την οποία, μια τραγική συγκυρία μάς έχει φέρει, όλους μας εδώ, τους Μυκονιάτες και εμένα ως δήμαρχο της Μυκόνου, τόσο απρόσμενα κοντά.

Πιστεύω μέσα μου βαθιά, ότι μετά από το θλιβερό περσινό συμβάν, και με την ανθρώπινη όσο και γενναία ώθηση και μεταλλαγή του δράματος σε ευλογία με τη δωρεά των οργάνων, που ακολούθησε με πρωτοβουλία του ΟΛΙΒΕΡ ΖΑΜΜΙΤ και της οικογένειάς του, όλα μπορούν να πάρουν σήμερα μιαν άλλη όψη, και η συμμετοχή όλων μας στην σπουδαία αυτή βραδιά να αποκτήσει εντελώς διαφορετική χροιά.

Για αυτό και πιστεύω, πως η παρουσία και η στάση μας σήμερα εδώ, λάμπει και ευωδιάζει από Αγάπη, Ανθρωπισμό και Πολιτισμό.

Και δεν είναι βέβαια καθόλου τυχαίο ότι, τη σημερινή μέρα τιμάμε την Πατρότητα, μια έννοια που εξακολουθεί να στυλώνει ακόμα στις μέρες μας, τον Πολιτισμό μας.

Ιδιαίτερα στον καιρό μας, όπου οι κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις επιβάλλουν προοδευτικά μια αποξένωση και μια χαλάρωση των παραδοσιακών δεσμών ανάμεσα στα άτομα, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η αξία της Πατρότητας, ενέργειας ευεργετικής και συμπληρωματικής προς τη μητρότητα, ακόμα στηρίζει τις κοινωνίες μας…..»

«…Αγαπητή κυρία Ζάμμιτ, Αγαπητέ κύριε Ζάμμιτ,

Είμαστε εδώ σήμερα, για να τιμήσουμε στο πρόσωπό σας την αξιοπρέπεια, το ήθος και την ανθρωπιά που δείξατε εκείνες τις δύσκολες μέρες. Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τη γενναία πράξη σας, όταν μέσα στην οδύνη σας αποφασίσατε να χαρίσετε ζωή σε συνανθρώπους μας. Να επαινέσουμε την δύναμη της προσφοράς που σπάει τον κύκλο της βίας και μεταβάλλεται σε συνέχεια μιας ζωής.

Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε στο πρόσωπό σας κύριε Ζάμμιτ, τον πατέρα που προσπέρασε τον πόνο και, με τη μεγαλοψυχία του συγκλόνισε και συγκίνησε όλους τους Έλληνες. 

Γιατί, πραγματικά μας συγκλονίσατε όταν είπατε εκείνα τα συγκινητικά λόγια: «ο Ντουζόν μπορεί να πάει στον Παράδεισο και χωρίς τα όργανα. Θέλουμε, ο θάνατος του παιδιού μας να αφήσει ένα μήνυμα ελπίδας στον κόσμο».

Είμαστε λοιπόν εδώ, για να σας δώσουμε μια υπόσχεση, ότι δεν θα ξεχάσουμε το χαμόγελο του Ντουζόν, δεν θα ξεχάσει κανείς μας τον ευγενή ανθρωπισμό σας.

Ειλικρινά θα επιθυμούσα, αυτή η γνωριμία μας να μην είχε ποτέ πραγματοποιηθεί κάτω από τέτοιες συνθήκες. Θα προτιμούσα να παραμένατε δύο άγνωστοι σε εμάς γονείς που θα υποδεχόσασταν ευτυχισμένοι το παιδί σας στο σπίτι, μετά τις διακοπές του στο γραφικό και φιλήσυχο νησί μας. Ίσως βέβαια να ηχούν παράξενα στα αυτιά σας οι δύο χαρακτηρισμοί που έδωσα για τη Μύκονο: Είμαι όμως κι εγώ πατέρας, γι´ αυτό και σας καταλαβαίνω.

Παίρνω το θάρρος να σταθώ μπροστά σας, να σας κοιτάξω στα μάτια και να σας μιλήσω εκ μέρους όλων των Μυκονιατών. Να σας πω ότι ο χαμός του γιού σας μας συγκλόνισε όλους. Ήταν κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο για εμάς. Γιατί, η Μύκονος είναι ένα φιλήσυχο νησί που, μέσα από τη γραφικότητά του, δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες του να γνωρίσουν, μαζί με τη διασκέδαση, τον Πολιτισμό, την Ιστορία και τις παραδόσεις μας.

Δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοια βίαια περιστατικά, με μοιραία κατάληξη. Ούτε θέλουμε να τα ξαναζήσουμε.

Ξέρουμε, βέβαια, ότι όσα μέτρα και αν πάρουμε δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω το παιδί σας. Το μόνο που εύχομαι, είναι να μείνει ζωντανή η καρδιά του στο νέο αυτό παιδί, που βρίσκεται σήμερα κοντά μας, και είχατε τη γενναιότητα να ευεργετήσετε.

Θέλω να πιστεύω ότι η καρδιά αυτή μας ακούει τώρα. Και ακούει τη συγνώμη, που μέσα από τη συντριβή μας φωνάζουμε. Πιστέψτε με, είναι ειλικρινή τα συναισθήματα όλων μας.

Δεν ήρθα εδώ να απαγγείλω λόγια παρηγοριάς. Ως Δήμαρχος της Μυκόνου, ως άνθρωπος και ως πατέρας νοιώθω συντριβή.

Σας παρακαλώ να δεχθείτε την ειλικρίνεια των προθέσεών μου, και με την ίδια ειλικρίνεια θέλω να σας ζητήσω μια χάρη. Δείτε τη Μύκονο, όχι ως τον τόπο που έχασε τη ζωή του το παιδί σας. Αγαπήστε την, όπως την αγάπησε κι εκείνος, όταν έκανε την επιλογή του να της εμπιστευτεί τις ανέμελες στιγμές των διακοπών του. Μοιραστείτε μαζί του και μαζί με όλους εμάς αυτή την αγάπη. Εδώ, όποτε έρχεστε, δεν θα είστε μόνοι. Γιατί, είστε ήδη μέλη της μεγάλης οικογένειας των Μυκονιατών.

Αυτή η μεγάλη, η νοερή αγκαλιά μας θα σας περιμένει όποτε έρχεστε στο νησί μας.

 Σας ευχαριστούμε….»

MykonosTour Page ID: 679